De nabijheid van de monding van de Tiber en de zoutpannen aan de kust zijn de belangrijkste factoren geweest voor het ontstaan en de ontwikkeling van Ostia (van het Latijnse woord ostium, "monding") - eerst met een strategisch-militaire en later vooral een commerciële functie....

Het belangrijkste wegenstelsel van de stad werd gevormd door de Decumanus en de Cardo, die elkaar kruisten bij het Forum. De eerste was het stedelijke gedeelte van de Via Ostiense, die van oost naar west liep in de richting van de zee en iets afboog naar het zuiden. Het zuidelijke deel van de...

De zuidkant van het buitenstedelijke gedeelte van de Via Ostiense werd vanaf de 2e eeuw v.Chr. gebruikt voor verschillende soorten graven. In de loop der tijd kwamen de graven steeds dichter bij en soms zelfs bovenop elkaar te liggen en bezetten ze steeds grotere gebieden. Aan de noordkant...

De ligging van dit stedelijke gebied - rechtstreeks in verbinding met de Tiber en de rivierhaven - bepaalde er vanaf de Republikeinse tijd de ontwikkeling van als pakhuisdistrict. Aanvankelijk stonden de pakhuizen alleen in het gebied ten zuiden van de Decumanus, omdat het gebied ten noorden...

Dit deel van de stad, dat deel uitmaakt van het openbare gebied dat wordt afgebakend door de cippi (grensstenen) van Caninius, was sinds het Republikeinse tijdperk van groot belang. Reeds in de 1e eeuw v.Chr. werd hier het belangrijke heiligdom van de vier tempels, de Quattro Tempietti,...

Al in de republikeinse tijd kreeg de wijk ten zuiden van het Forum een overwegend particulier karakter. Het zuidelijke deel van de Cardo maximus onderscheidde zich namelijk door het grote aantal rijke domussen, naast badhuizen en gebouwen met een ambachtelijke en commerciële functie. In een...

Buiten de stadsmuren lag, langs de oude Via Laurentina, een van de belangrijkste necropolen van Ostia. De oudste graven dateren uit het midden van de eerste eeuw v.Chr. en werden gebouwd in een gebied dat op enige afstand van de stad lag. In de keizertijd strekte de begraafplaats zich ook uit...

In het midden van de wijk ligt op de kruising van de Cardo en de Decumanus de Piazza del Foro die vanaf de oprichting van het castrum (4e eeuw v.Chr.) een centrale rol speelde in het burgerlijke en religieuze leven van de stad. Pas aan het begin van de keizertijd kreeg dit gebied de vorm van...

Aan het begin van de 2e eeuw n.Chr., in de tijd van Trajanus en later vooral Hadrianus, kreeg het westelijke deel van de stad voornamelijk een woonfunctie. In dit gebied verrezen grote gebouwen van meerdere verdiepingen, met appartementen en winkels, soms met een rechtstreekse verbinding met...

De steensoort Cipollino werd gewonnen langs de westkust van het zuiden van het Griekse eiland Euboia. Dit marmer werd vanaf het tijdperk van Augustus (eind 1e eeuw v.Chr. - begin 1e eeuw n.Chr.) gebruikt in Rome voor zuilschachten en de bekleding van vloeren en wanden van de belangrijkste...

In de steengroeven van Kylindroi bij Karystos worden de verschillende productiefasen van de grote zuilschachten gedetailleerd gedocumenteerd. De zware monolieten werden in verschillende stadia van bewerking geëxporteerd, zoals enkele van de tentoongestelde voorwerpen laten zien. De al bijna...

Samengebracht ziet u hier artefacten, blokken, zuilschachten en architecturale elementen die aan het begin van de jaren 90 werden teruggevonden langs de Via Redipuglia, in de buurt van de Isola Sacra. Het meest gecertificeerde marmer is cipollino, gevolgd door een flink aantal fragmenten van...

De bonte kwaliteit van het africano marmer was waarschijnlijk al uitgeput in het Flavische tijdperk (eind 1e eeuw n.Chr.), een tijd waarin de steengroeven nog slechts een grijsachtige variëteit (bigio) produceerden met zeldzame rode aderen, zoals blijkt uit de vele blokken die nog in de...

Pavonazzetto wordt vanaf het midden van de tijd van Augustus (eind 1e eeuw v.Chr. - begin 1e eeuw n.Chr.), gewonnen in Frygische steengroeven. Het werd beschouwd als één van de mooiste marmers en voornamelijk gebruikt voor beeldhouwgroepen, waarvan met name de beelden van de onderworpen...

De naam van het marmer is gekoppeld aan het gebruik ervan voor de stijlen van de Heilige Deur (Porta Santa) in de Sint-Pietersbasiliek. Plinius herinnert aan het laconieke antwoord van Cicero aan de inwoners van Chios die hem trots hun ommuring van deze steen toonden: hij zei namelijk dat...

Het giallo antico marmer werd sinds het einde van de 2e eeuw v.Chr. in Rome geïmporteerd. Het werd vooral gebruikt als platen voor vloer- of wandbekleding en zuilschachten, waarvan een grote schenking van keizer Tacitus (275-276 n.Chr.) aan Ostia bekend is. De hier tentoongestelde blokken,...

Egyptische onyx, een van de kostbaarste albasten uit de oudheid, werd van oudsher gebruikt voor zowel meubels als architecturale decoraties van allerlei gebouwentypes en met name prestigieuze woningen. Lucanus heeft een levendige beschrijving achtergelaten van het weelderige paleis van...