Granito troadense werd vanaf het tijdperk van Hadrianus (117-138 n.Chr.) gewonnen in de Troas-regio, in Klein-Azië. De bekendste vindplaatsen zijn die van Yedi Taşlar en Kestanbol, waar ook nu nog gigantische schachten liggen. Het is een van de meest algemene polychrome marmers, vooral...
Hier ziet u een aantal zeldzame en kostbare marmers uit Italië, Griekenland en Egypte tentoongesteld: een blok van breccia dorata van Montagnola Sienese, twee grote blokken van breccia di Sciro, van het eiland Skyros, en een zuilschacht van fior di pesca uit Eritrea, in Euboia (nu Évia). De...
Het gebied rondom het belangrijkste en levendigste kruispunt van de stad, ter hoogte van de splitsing tussen de Decumanus en de Via della Foce, en onmiddellijk buiten de westelijke poort van het castrum, werd voornamelijk gebruikt voor commerciële activiteiten. Onder de meest tot de...
De vijf trapvormige blokken met parallellepipedumvorm zijn van Aziatische oorsprong: sommige kunnen worden geïdentificeerd als tweede keuze variëteiten van het bekendere pavonazzetto, andere komen uit een steengroeve bij Aphrodisias in Caria, waar marmer van vergelijkbare kwaliteit als de...
Deze naam verwijst naar het grote stuk grond dat tegenover Ostia Antica op de rechteroever van de Tiber ligt. Dit gebied viel in de oudheid helemaal binnen het gebied van het Isola Sacra, maar tegenwoordig grenst het voor een deel aan het opgravingsgebied vanwege de verplaatsing, verder naar...
Het stadsdeel tussen de republikeinse muren en de oude kustlijn diende aanvankelijk als begraafplaats, zoals blijkt uit twee monumentale mausolea uit het einde van de 1e eeuw v.Chr., met als bekendste het graf van Cartilius Poplicola. De ontwikkeling van deze wijk werd misschien al in de...
Dolia zijn grote bolvormige voorraadpotten van terracotta die vanaf de republikeinse tijd tot de middeleeuwen werden gebruikt om vloeibare levensmiddelen, zoals olie en wijn, in te bewaren. Dolia hebben gewoonlijk een capaciteit van 1000 liter of meer en vertonen vaak inscripties, die er in...
Dit uitgestrekte en veelzijdige complex ligt in het noordwestelijke deel van de stad, niet ver van de Tiber. Het momenteel zichtbare gebouw dateert uit de tijd van de keizers Antonini en Severus (de belangrijkste fasen waren die in de periodes van 145-150 en 190-200 n.Chr.), maar is...
De naam “Piccolo Mercato” (kleine markt) verwijst naar een gebouw dat oorspronkelijk gebruikt werd als opslagplaats voor goederen en dat verrijst ten noordwesten van het Forum, vlakbij de oever van de rivier en dicht bij een van de best bewaarde delen van de muren van het republikeinse...
Na de bouw van het stadsaquaduct in de 1e eeuw n.Chr., kreeg Ostia een hele reeks fonteinen, verspreid over zowel de openbare ruimtes als in de gemeenschappelijke ruimtes van de gebouwen. Het aanzien van deze fonteinen varieerde naargelang hun ligging en zichtbaarheid: op de pleinen en langs...
Tot de 1e eeuw n.Chr. werd de watervoorziening van Ostia gegarandeerd door regenwater, dat werd opgevangen in cisternen, en putten, die reikten tot de aquifer, de ondergrondse watervoerende laag. Onder Tiberius (14-37 n.Chr.) of Caligula (37-41 n.Chr.) werd het stadsaquaduct gebouwd dat eindigde...
Deze twee onafhankelijke graven uit de eerste helft van de 1e eeuw n.Chr. met oorspronkelijk de ingang op het noorden (A), delen dezelfde plattegrond. Beide werden gekenmerkt door een onbedekte vestibule (B) en een overdekte grafkamer (C), met nissen voor asurnen langs de wanden. Op de...
Om de veiligheid van de haven en de bevoorrading van Rome te garanderen werd de havenfaciliteit tegen het einde van de 5e eeuw ommuurd. Voor een maximale besparing op tijd en materiaal werd een groot deel van de ommuring tegen bestaande gebouwen aan gebouwd. Een mooi voorbeeld hiervan zien we...
In het gebied tussen de kade en de portico van Claudius stonden in ieder geval vanaf de 2e eeuw n.Chr. gebouwen die voornamelijk dienden als pakhuis. In het westelijke deel van de muren (de zogenaamde Antemurale) zijn de overblijfselen bewaard gebleven van ten minste twee, tussen de tweede...
Met hun oppervlakte van meer dan 3,5 hectare waren de Magazzini Traianei het grootste opslagcomplex van het Romeinse rijk. Hun indeling, rondom een centrale as, de Strada Colonnata, was heel innovatief. De Strada Colonnata was voor een deel gemonumentaliseerd met een dubbele rij van zuilen...
In een van de opslagcellae van de Magazzini Traianei uit de Severische periode, zien we op de bakstenen buitenmuur een inscriptie met rode verf die in Romeinse cijfers het nummer 488 aangeeft: XIID. Dit ongebruikelijke detail getuigt waarschijnlijk van een eeuwenoud systeem van nummering van...
Het funderingsnetwerk van de Magazzini Traianei ziet eruit als een degelijk en uniform platform, meer dan een meter boven het oude zeeniveau. De extreem brede en diepe funderingen, die eerst in houten bekistingen als Romeins beton (opus caementicium) werden gestort tot het loopvlak en...
In de planimetrische organisatie van de Magazzini Traianei, stond de zuilengalerij loodrecht op de portico van Claudius. Deze monumentale doorgang bestaat uit een dubbele rij van negen grotendeels bewaard gebleven zuilen van travertijn, die een ruimte tussen twee gemetselde muren in...