Wybór obrządku kremacji lub inhumacji nie wpływa na wygląd zewnętrzny grobowca, ale warunkuje jego wewnętrzny układ. W dolnej części może znajdować się arkosolium, czyli miejsce pochówku ciała, a w górnej nisze z urnami na prochy. Pod podłogami często...
Grobowiec 1: sześcienny z piramidalnym dachem, pochodzący z epoki Antoninów (138-192 n.e.).
Grobowce 2-9: komorowy, z arkosolium w ścianach i obmurowanymi wnękami w podłogach (formae), przeznaczonymi do inhumacji; datowane na...
Grobowiec 12: komorowy; wnętrze jest przystosowane do pochówku ciał w dwóch rzędach arkosoliów w ścianach oraz w przedzielonych wnękach wyżłobionych pod posadzką (formae). Datowanie: pierwsza połowa III wieku n.e.
Grobowce 13, 14 i...
Grobowiec 19: komorowy; wnętrze zostało starannie otynkowane i bogato ozdobione malowidłami.
Datowanie: połowa II wieku n.e.
Grobowce 20 i 21: komorowe; fasada obejmuje otwory szczelinowe, ceglane gzymsy i wnęki na inskrypcje,...
Trawertynowe słupy, których nazwa nawiązuje do imienia pretora Gajusza Caniniusa, wyznaczały granice strefy publicznej między Tybrem a Decumanus we wschodniej części miasta, w której odbywał się rozładunek, transport i składowanie towarów. W związku z tą funkcją na całym...
Grobowiec 29: komorowy, z obmurowaniem w kształcie litery „L” i górną kondygnacją, dobudowanymi w późniejszym okresie. Fasadę zdobią kopie reliefów terakotowych (oryginały znajdują się w Muzeum Ostiense), przedstawiających czynności związane z produkcją i...
Grobowiec 37: komorowy, przystosowany do pochówku ciał, z arkosoliami i formae. Datowanie: II-III wiek n.e.
Grobowiec 38: komorowy, z obmurowaniem, z bocznym wejściem i prawdopodobnie górną kondygnacją. Został wybudowany...
W tym sektorze znajdują się zarówno grobowce architektoniczne (komorowe, komorowe z obmurowaniem, komorowe z kamiennymi ławami przylegającymi do fasady) jak i proste groby (skrzyniowe pokryte czerwonym tynkiem, niekiedy z edykułem w części przedniej, typu „a cappuccina”, amforowe,...
Obecny układ sektora jest wynikiem kolejnych dobudów do starszych obiektów i charakteryzuje się obecnością przy fasadach kamiennego osprzętowania przeznaczonego do uczt pogrzebowych. W niektórych wnętrzach zachowały się małe marmurowe płyty u podstawy nisz, na których mogły...
Ciągłość frontu Grobowców 85–95 jest wynikiem kolejnych dobudów do starszych Grobowców 85 i 86, co wpłynęło na rozmieszczenie obiektów i wygląd fasad, na których zachowało się usprzętowienie przeznaczone do organizacji uczt pogrzebowych. Geometryczne i roślinne dekoracje z...
Z tego zespołu grobowców z okresu Sewerów (197–235 r.n.e.) zachowały się jedynie podziemne kondygnacje, w których znajdowały się formae rozmieszczone na kilku poziomach.
Wzdłuż drogi można zobaczyć niektóre z marmurowych znalezisk odkrytych na terenie...
Wschodnia część nekropolii, tylko częściowo objęta badaniami w latach 30. XX wieku, a następnie ponownie zakryta, była pierwotnie znana jedynie z uwagi na obecność tzw. „Grobowca Żniw” (E25), odkrytego w latach 1989–1990 i wyróżniającego...
Centralny punkt tego zespołu budowli z okresu Antoninów (138–192 n.e.) stanowią Grobowiec E35 wraz z obmurowanym terenem (E34), komorowy E40 oraz komorowy grobowiec z obmurowaniem E43. Pozostała zabudowa świadczy o...
Rozmieszczenie Grobowców E48, E50 i E46, datowanych na okres Antoninów (138–192 r.n.e.), potwierdza prowadzoną w tym okresie rozbudowę cmentarza w kierunku wschodnim.
Grobowce E45, E46 i E47: układ tego kompleksu jest bardzo rozbudowany,...
Blisko dwa tysiące grobów szkieletowych w nekropolii w Portus stanowi wyjątkowo cenny materiał badawczy z uwagi na wysoką ilość szczątków kostnych zachowanych, ponadto, w doskonałym stanie. Stanowią one przedmiot badań...
Próbne wykopy prowadzone pod drogą, datowaną na początek II wieku n.e., ujawniły istnienie w epoce Klaudiusza (41-54 r.n.e.) kompleksu łaźni, o trudnych dziś do określenia wymiarach. Jedynym zachowanym z nich elementem jest cenna, czarno-biała mozaika, przedstawiająca panele z...
Okazałe koszary świadczą o wysokiej randze wigilów, pełniących w mieście funkcję zarówno policji miejskiej, jak i straży pożarnej, czuwającej nad bezpieczeństwem magazynów i składowanych w nich towarów. Kwaterę zbudowano pod koniec I wieku n.e., kiedy powołano w Ostii...
Budynek wyróżnia się bogatą dekoracją malarską wewnętrznych ścian. W dolnej części widać motywy geometryczne i figuralne, w tym skrzydlate gryfy oraz maskę tragiczną, natomiast w arkosolium na tylnej ścianie przedstawiono krajobraz bagienny i dwa hipokampy po bokach. Centralną...