Wnętrze grobowca zawierało dekorację malarską o złożonej symbolice. Została ona w całości zdjęta i obecnie jest przechowywana w magazynach muzealnych w Ostii.
Centralny edykuł na tylnej ścianie zdobiła prawdopodobnie postać kobiety i dwie uskrzydlone wiktorie,...
Grobowiec znajduje się w sektorze nekropolii, w którym Guido Calza prowadził wykopaliska archeologiczne pod koniec lat 30. XX wieku. Następnie, po zdjęciu malarskich, marmurowych i mozaikowych dekoracji, został on zakryty z uwagi na problemy związane z konserwacją. Malowane...
Grobowiec składa się z dwóch przylegających do siebie komór przystosowanych do pochówku szkieletowego, z oddzielnym wejściem, połączonych rozległym, frontalnym obmurowaniem w formie portyku w kształcie litery L. Podłogę w obu komorach, wykonaną techniką opus...
Łaźnie, łączące się z Decumanus przez portyk zwieńczony łukami, który nadawał monumentalny wygląd tej stronie ulicy, wzniesiono pod koniec I wieku n.e., ale już za rządów cesarza Hadriana (117-138 r.n.e.) poddano je renowacji. Prace zakończono w roku 139 n.e. za czasów cesarza...
Widok z tarasu na wysokości pierwszego piętru budynku pozwala docenić jednorodność stylu i bogactwo mozaikowych dekoracji. Bóstwa i morskie motywy odnoszą się do tematu wody, w wyraźnym nawiązaniu do termalnego charakteru obiektu. W pierwszej sali (A) przedstawiono otoczoną...
Insula (kamienica czynszowa) znajduje się w centralnej części bloku zabudowy z okresu Hadriana (117-138 r.n.e.). Kompleks mieszkalny i komercyjny miał trzy lub cztery piętra, do których prowadziły zewnętrzne schody. Z ulicy przechodzono zadaszonym przejściem do medianum (holu)...
Horrea (magazyny) Hortensjusza (A), powstałe prawdopodobnie w okresie późnej republiki (I wiek p.n.e.), stanowią jeden z najstarszych przykładów tego typu budowli w Ostii. Pomimo upływu czasu zachowały swój pierwotny poziom. Wyróżnia je duży wewnętrzny dziedziniec, otoczony...
Dwa bliźniacze nimfea (A-B) na półkolistym planie, stanowiące scenograficzny front teatru, wybudowano już za rządów Domicjana (koniec I wieku n.e.), a następnie otoczono portykiem z marmurowymi kolumnami (C). W IV-V wieku n.e., wykorzystując wcześniejszą zabudowę i materiały,...
Obiekt, będący jednym z najstarszych teatrów murowanych, został wzniesiony u schyłku I wieku p.n.e., o czym świadczy inskrypcja z odniesieniem do Agrypy, zięcia Augusta, a następnie rozbudowany pod koniec II wieku n.e., tak aby mógł pomieścić 4000 widzów. Portyk ze sklepami (A)...
Rozległy plac, rozciągający się w kierunku Tybru, zaprojektowano wraz z teatrem w epoce Augusta, ale portyki dodano dopiero za rządów Klaudiusza (poł. I wieku n.e.). Pod koniec I wieku n.e. na środku placu wzniesiono świątynię na wysokim podmurowaniu, z dwiema korynckimi kolumnami...
Cechy budynku wskazują na jego wieloetapowe powstawanie. Pierwszą fazę datuje się na okres późnej republiki, z którego pochodzą także pobliskie świątynie. Dom mógł należeć do ich budowniczego, Publiusza Lucyliusza Gamali. Widoczny obecnie ceglany budynek jest jednak datowany na...
Kompleks, powstały prawdopodobnie w połowie I wieku p.n.e., składa się z czterech budynków o niemal identycznym kształcie i wymiarach (A), zbudowanych techniką bliską opus reticulatum na jednej platformie (B), wychodzącej na rozległy, niezadaszony i ogrodzony plac (D). Świątynie...
Największy budynek handlowy w Ostii jest tradycyjnie datowany na okres rządów cesarza Klaudiusza (41-54 r.n.e.), choć ostatnie badania wskazują, że został zbudowany raczej w I wieku p.n.e. Posiadał portykowy dziedziniec z tufowymi kolumnami (B), otaczający z trzech stron cellae...
Świątynia, wzniesiona ku czci cesarza Pertynaksa (193 r.n.e.), deifikowanego po śmierci, została wzniesiona przez cech fabri tignuarii (budowniczych), jak głosi inskrypcja zachowana po przeciwnej stronie Decumanus. Budynek z ceglaną cellą posiadał wewnątrz wysokie podwyższenie z...
Sanktuarium, wzniesione ku czci starożytnej bogini urodzaju i zdrowia, okalał mur ze względu na misteryjny charakter kultu. Choć najstarsze ślady pochodzą z II wieku p.n.e., obiekt w aktualnej formie, z pronaosem zbudowanym w technice opus reticulatum i ceglanymi kolumnami (A) datuje...
Łaźnie, powstałe w późnej opoce Flawiuszów (koniec I wieku n.e.), zostały kompleksowo przebudowane w II wieku, ale już w połowie III wieku n.e. zaczęły popadać przedwcześnie w ruinę. Wejściowy korytarz, wykuty w pobliskim Sanktuarium Bona Dea, prowadził przez westybul (A)...
Miejsce kultu, poświęcone orientalnemu bogu Mitrze, wzniesiono w drugiej połowie III wieku n.e. w obrębie wcześniejszego budynku o nieznanym bliżej przeznaczeniu. Pierwotnie posiadało dwa podwyższenia (kamienne ławy) i ołtarz oraz, zachowaną do dzisiaj, mozaikową posadzkę...
Zgodnie z tradycyjną interpretacją, budynek z zachowanymi do dzisiaj elementami konstrukcji i dekoracyjnego wyposażenia z ostatniego etapu prac (IV wiek n.e.), był siedzibą Augustales, kapłanów nadzorujących kult cesarza. Punktem wyjścia dla tej hipotezy stało się odkrycie rzeźb,...