De ligging van dit stedelijke gebied - rechtstreeks in verbinding met de Tiber en de rivierhaven - bepaalde er vanaf de Republikeinse tijd de ontwikkeling van als pakhuisdistrict. Aanvankelijk stonden de pakhuizen alleen in het gebied ten zuiden van de Decumanus, omdat het gebied ten noorden ervan toentertijd niet bebouwbaar was en diende voor het laden en lossen van goederen, zoals blijkt uit de grensstenen van Caninius. Vanaf het begin van de keizertijd werden ook in het gebied ten noorden van de Decumanus grote pakhuiscomplexen gebouwd in het kader van een meer uitgebreide stedenbouwkundige planning die tevens de bouw omvatte van openbare gebouwen (zoals de Caserma dei Vigili), thermen en particuliere woningen die met monumentale portico's uitkeken op de straat. Ook in de andere wijken van de stad en vooral in het gebied aan de Tiber, vinden we veel pakhuizen in een stedelijk weefsel dat ook vanuit een oogpunt van functionaliteit sterk gediversifieerd is.
Plattegrond van de wijken aan de rivier na de opgravingen in de tijd van de pausen (L. Canina, 1830)
Afbeelding van de overslag van de lading in de mozaïeken van de Piazzale delle Corporazioni
Scènes van het laden en meten van graan op het fresco van het schip Isis Geminiana, uit de Via Laurentina necropolis (Vaticaanse Musea, inv. 79638 – foto Musei Vaticani)
Trekschuit met jagers (Museum van Avignon)