Pavonazzetto wordt vanaf het midden van de tijd van Augustus (eind 1e eeuw v.Chr. - begin 1e eeuw n.Chr.), gewonnen in Frygische steengroeven. Het werd beschouwd als één van de mooiste marmers en voornamelijk gebruikt voor beeldhouwgroepen, waarvan met name de beelden van de onderworpen barbaren (beter bekend als de Phrygiërs), waarvoor dit marmer heel geschikt was, eruit sprongen. De trapvormige blokken waren bestemd voor platen voor de vloer- of wandbekleding van belangrijke openbare gebouwen, terwijl de zuilschachten, zoals die van het Capitolium van Ostia, de keizerlijke architectuur opluisterden. De vierlobbige en tweelobbige (A, O) zuilen die na aankomst op hun bestemming moesten worden gescheiden, getuigen van de aandacht voor veilige vervoersmethodes.
Voorbeelden van pavonazzetto uit de Podesti-collectie
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Voorbeelden van pavonazzetto uit de Podesti-collectie
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Gezicht op de Bacakale-groeve in de buurt van Iscehisar
(Bruno M. 2010)
Rome. Daciërs van pavonazzetto van het Forum van Trajanus op de noordelijke attiek van de Boog van Constantijn
(Bruno M. 2008)
Napels, Archeologisch Museum. Knielende barbaar van pavonazzetto-marmer uit de Farnese-collectie
(Castellani S. 2002)