Deze naam verwijst naar het grote stuk grond dat tegenover Ostia Antica op de rechteroever van de Tiber ligt. Dit gebied viel in de oudheid helemaal binnen het gebied van het Isola Sacra, maar tegenwoordig grenst het voor een deel aan het opgravingsgebied vanwege de verplaatsing, verder naar het westen, van de bocht van de Tiber, na de rampzalige overstroming van 1557. De verstedelijking van het Trastevere-gebied van Ostia, dat in de keizertijd een integraal onderdeel was van de stad, dateert uit ten minste het begin van de 1e eeuw n.Chr., zoals we kunnen constateren uit de aanwezigheid van grensstenen die het eind van de rivierbedding aangaven uit de tijd van keizer Tiberius (14-37 n.Chr.). Het uitgevoerde onderzoek heeft de reconstructie mogelijk gemaakt van een dicht stedelijk weefsel, met pakhuizen en handelsgebouwen afgewisseld met woongebouwen en thermen. Recent geofysisch onderzoek heeft ons de aanwezigheid doen veronderstellen van een ommuring die de wijk aan de noordkant afsloot maar waarvan wij, bij gebrek aan opgravingen, geen chronologie kunnen bepalen.
Fototopografisch onderzoek van Ostia vanuit een luchtballon (1911)
Mozaïeken met zeetaferelen uit de plaats Capanna Murata
Mozaïeken met zeetaferelen uit de plaats Capanna Murata
Plattegrond van een complex van pakhuizen gevonden in de Trastevere Ostiense
Tekening van een paal die het eind van het Tibergebied aangeeft, gevonden in de Trastevere Ostiense