De Navalia dienden voor de reparatie en het onderhoud van militaire schepen, zoals blijkt uit de gevonden bronzen scheepsspijkers uit het tijdperk van Trajanus. Het 240 meter lange gebouwencomplex bestond uit drie grote en identieke modulaire delen die uitkeken op beide bassins. Elk van deze modules bestond uit een gang van 4,5 meter breed, drie beuken van circa 12 meter breed, een gang van 5 meter breed en een beuk van 20 meter breed. In de 2e eeuw n.Chr. werd een deel van het gebouw omgebouwd tot pakhuis. Nu kunnen we nog de lange zijden van een beuk zien met grote pilaren uit het Trajaanse tijdperk die in de latere muren zijn ingemetseld. In de late oudheid werd de voorzijde van de Navalia met uitzicht op het bassin van Claudius ingemetseld in de stadsmuren en kreeg het gebied de functie van begraafplaats, zoals blijkt uit de vele graven die er zijn gevonden, waarvan twee van metselwerk.
Tekening van de gedenksteen van scheepsbouwer Publius Longidienus, bewaard in het Nationaal Museum van Ravenna
(J.-C. Golvin)
Detail van het metselwerk van de noordgevel: de laatantieke muren leunen tussen twee steunberen tegen de muur uit de 2e eeuw n.Chr.
(foto Portus Project)
Deel van de gang naast de grote beuk die in de late oudheid werd hergebruikt als begraafplaats
(foto Portus Project)