Deze graven die aan de zijkanten en in het midden van het plein staan dat de noordelijke grens van het archeologische gebied vormt, worden gekenmerkt door een enorme typologische en chronologische verscheidenheid. Terwijl de noordzijde grafommuringen heeft van opus reticulatum uit de tijd van Augustus (graven 41 en 43), bestaat het centrale gedeelte voornamelijk uit sarcofaaggraven uit de tweede helft van de eerste eeuw n.Chr. (graven 35-38), afgewisseld met wat zeldzamere types, zoals de ronde ommuring (graf 40) en het met fresco's versierde aedicula-graf (graf 39). De ontdekking van graven in kuilen en amforen kan erop wijzen dat het gebied wellicht ook gebruikt werd voor bescheidenere begrafenissen.
Zicht op de buiten- en binnenkant van de ommuringen 41 en 43, met de wanden met de typische kistvormige afsluiting
(lorica)
Zicht op de buiten- en binnenkant van de ommuringen 41 en 43, met de wanden met de typische kistvormige afsluiting
(lorica)
Het aedicula-monument 39 ten tijde van de opgraving
Detail van de fresco-decoratie van monument 39, nu losgemaakt
Graf 39, algemeen overzicht
Graven 42 en 43, zijaanzicht