Het graf bestaat uit twee aangrenzende kamers die bestemd zijn voor het begrafenisritueel. Ze hebben een aparte ingang en zijn verbonden door een grote ommuring aan de voorkant, die zich op zijn beurt ontwikkelt als een L-vormige porticus. De twee kamers hadden respectievelijk een vloer versierd met opus sectile en een vloer versierd met zwart-wit mozaïek met geometrische motieven. De ommuring, waarin aan de zuidkant de begravenen en aan de noordkant de gecremeerden zijn ondergebracht, onderscheidt zich door het metselwerk van de voorgevel in opus spicatum (in de vorm van korenaren) en vooral de mozaïekdecoratie. In de L-vormige porticus, die overdekt was, zien we in het mozaïek een reeks panelen die de fasen van het telen, oogsten en dorsen van het graan afbeelden. Dit is waarschijnlijk een verwijzing naar het werk van de eigenaar van het graf, een pistor (bakker) of een mercator (graanhandelaar). De overgebleven, open binnenplaats is daarentegen versierd met de mythe van Alcestis die Hades verlaat, vergezeld door Heracles, die op het punt staat haar terug te geven aan haar echtgenoot Admetus, gevolgd door een schildknaap. Na de eerste bouwfase, die alleen uit de noordelijke kamer bestond, volgde in de Antonijnse periode (138-192 n.Chr.) de bouw van het resterende gebouw met mozaïekdecoratie. Het graf werd later hergebruikt, waarbij ook het mozaïek van de L-vormige porticus werd bedekt met scènes van de verwerking van graan.
De mozaïekvloer van bovenaf gezien
Voorgevel van het graf in opus spicatum
Deel van een mozaïek dat de teelt-, oogst- en dorstfasen van het graan afbeeldt