De twee dubbele nymphaea (A-B) werden al in de tijd van Domitianus (einde 1e eeuw n.Chr.) gebouwd als versiering van de voorzijde van het theater. Ze waren halfrond van vorm en opgenomen in een klein later portico met marmeren zuilen (C). In de 4e-5e eeuw n.Chr. werd bovenop het oostelijke nymphaeum een oratorium gebouwd (een van de weinige christelijke gebouwen in Ostia), bestaande uit een ruimte met apsis van hergebruikt metselwerk (D). Het oratorium werd gebouwd ter nagedachtenis van de Ostiaanse martelaren (waaronder de H. Aurea en H. Cyriacus) die in 269 n.Chr. bij de boog van Caracalla (E) tegenover het theater werden gedood. Het behield zijn functie als gebedsruimte tot in de Middeleeuwen, toen de stad inmiddels een complete ruïne was.
Detail van de sarcofaag met de mythe van Orpheus waarvan de inscriptie de H. Cyriacus martelaar herdenkt