Dit gebouw, waarvan we nu de structuren en decoraties uit de laatste fase (4e eeuw n.Chr.) zien, wordt traditioneel beschouwd als de zetel van de Augustales, priesters die verantwoordelijk waren voor de keizercultus. Deze interpretatie is gebaseerd op de ontdekking van sculpturen die zijn geïdentificeerd als portretten van de keizerlijke familie en op de aanwezigheid van een polychrome mozaïekvloer met afbeeldingen van amoretten die een kroon omhoog houden in een van de kamers. Het zou echter ook een insula uit het midden keizerlijke tijdperk kunnen zijn die in de late oudheid is omgebouwd tot een luxe domus met aan de ingang twee kolommen en een grote zaal verrijkt met een apsis bekleed met marmeren platen. Het gebouw stond bovenop een eerder huis met binnenplaats met portico's uit de 2e eeuw v.Chr., de Domus dei Capitelli di Stucco.
Axonometrische reconstructie van het gebouw
(I. Gismondi)
Mozaïekvloer met afbeelding van amoretten die een kroon omhoog houden (D)
Standbeeld van Fausta (vrouw van Constantijn), gevonden in het gebouw, nu in het Museo Ostiense
Studie van de reconstructie van het gebouw (V. Ziino, 1939)
Studie van de reconstructie van de voorgevel van de exedra (V. Ziino, 1939)
Standbeeld van de zogenoemde Maxentius
Standbeeld van Sabina in de gedaante van Venus
Mannenhoofd uit de keizertijd
Mannenhoofd uit de 2e eeuw na Christus.