Het castrum is de oudste archeologisch gedocumenteerde kern van de stad Ostia en dateert uit de 4e eeuw v.Chr. Het is een versterkte nederzetting met muren van tufsteenblokken en vier poorten aan het einde van de hoofdstraten (Cardo en Decumanus). Andere, orthogonale straten verdeelden de ruimte binnen de muren in veel regelmatig gevormde percelen voor tempels, openbare gebouwen en vooral woningen. Al vanaf de 3e eeuw v.Chr. strekte de stad zich uit tot buiten de muren, die inmiddels hun oorspronkelijke verdedigingsfunctie hadden verloren: de Romeinse expansie in de Middellandse Zee verminderde de militaire rol van de stad en versterkte tegelijkertijd het commerciële belang ervan.