Marmi

• Legenda
  1. Estremoz – Marmo bianco  
  2. Alconera – Marmo bianco  
  3. Macael – Marmo bianco  
  4. Barranc de La Llet (Tortosa) – Broccatello 
  5. Campan, Pont de la Taulé, Cabane – Cipollino mandolato verde, Cipollino mandolato rosso 
  6. Montagne de Rié, Cap du Mont (St Béat) – Marmo bianco, Breccia gialla 
  7. Cap de la Bouiche (Aubert) – Bianco e nero d’Aquitania 
  8. Bourdeau (Chambéry) – Breccia frutticolosa 
  9. Boulouris (Saint-Raphaël, Fréjus) – Porfido bigio o Granito a morviglione 
  10. Felsberg (Reichenbach) – Granito grigio del Felsberg 
  11. Candoglia – Marmo di Candoglia  
  12. Val Pantena, Valpolicella (Verona) – Breccia rossa di Verona 
  13. Lavagna – Ardesia  
  14. Montaretto (Levanto) – Breccia quintilina 
  15. Pegazzano (La Spezia) – Breccia rossa appenninica 
  16. Torano, Miseglia, Colonnata (Carrara) – Marmi bianchi, bardiglio 
  17. Monte Corchia (Serravezza) – Breccia di Serravezza 
  18. Molli, Tegoia, Montarrenti (Montagnola Senese) – Breccia dorata 
  19. Monte Capanne, Cavoli, Secchetto (Elba) – Granito grigio dell’Elba 
  20. Roselle (Grosseto) – Breccia rosata di Roselle 
  21. Foriano, Punta Arenella (Giglio) – Granito grigio del Giglio; 
  22. Monte Sterpeto (Cottanello) – Cottanello antico; 
  23. Monte Calvo (Sabina) – Giallo tigrato, Palombino; 
  24. Capo Testa (Santa Teresa di Gallura) – Granito sardo; 
  25. La Batteria, Guardia d’Orlando (Circeo) – Alabastro a ghiaccione, Alabastro tartarugato; 
  26. Agnone (Nicotera) – Granito grigio di Nicotera; 
  27. Chasabali (Larissa) – Verde antico; 
  28. Valaxa, Haghios Panteleimonas, Koprisses, Tris Boukes, Rina, Koulouri, Capo Oros, Lakous (Skyros) – Breccia di Sciro, Semesanto, marmo bianco; 
  29. Haghios Pavlos (Eretria) – Fior di Pesco; 
  30. Stira - Karystos (Eubea meridionale) – Cipollino 
  31. Monte Pentelico (Atene) - Marmo pentelico  
  32. Monte Imetto (Atene) - Marmo imezio  
  33. Monte Parnon (Doliana) – Marmo bianco  
  34. Krokeai (Sparta) – Serpentino, Breccia verde di Sparta, Porfido Vitelli 
  35. Profitis Elias (Dimiristika) – Rosso antico tenario 
  36. Marmaro, Mianes, Kourelos (Capo Tenaro) – Cipollino tenario 
  37. Marathi, Lefkes (Paros) – Marmo pario  
  38. Apollonas, Melanes (Naxos) – Marmo nassio  
  39. Latomi (Chios) – Portasanta 
  40. Moria, Alyfanta, Karyni, Tarti (Lesbo) – Bigio di Lesbo 
  41. Capo Aliki, Capo Vathy, Saliara, Phanari (Thasos) - Marmo tasio  
  42. Saraylar (Proconneso) – Marmo proconnesio  
  43. Hereke – Breccia di Hereke 
  44. Kutluca (Izmit) – Occhio di pavone rosso 
  45. Deliktaş, Sarikaya (Iznik) – Marmo bigio di Iznik 
  46. Harmanköy – Breccia gialla nuvolata, Breccia rosa nuvolata 
  47. Vezirhan (Bilecik) – Breccia corallina 
  48. Yedi Taşlar, Kestanbol (Çiğri Dağ) – Granito troadense 
  49. Assos – Lapis sarcophagus 
  50. Kozak (Pergamo) – Granito grigio misio 
  51. Çakmakli (Manisa) – Breccia Corallina 
  52. Balikliova, Toprak Alinmis, Karga Tepe, Azmak Tepe (Karaburum) - Breccia corallina 
  53. Gerence (penisola del Karaburum) – Broccatellone 
  54. Teos Karagöl, Turgut, Küçukkaya (Seferihisar) – Africano, Bigio africanato 
  55. Beyler (Seferihisar) - Breccia di Beyler 
  56. Zimpara, Hasançavuslar (Efeso) - Greco scritto 
  57. Torbali, Ahmetli, Belevi, Kuşini Tepe, Kentli Çiftligi (Efeso) – Marmo bianco, Bigio antico di Belevi 
  58. Arigedige Tepe, Cirkinçe Tepe (Iasos, Kiyikislacik) – Cipollino rosso, Iassense brecciato, rosso cario 
  59. Kızılcakuyu (Euromos) – Marmo grigio scalettato di Euromos 
  60. Kalinağil (Milas) - Rosso cario 
  61. Karalti, Kozağac (Milas) – Pavonazzetto cario 
  62. Kestanecik, Kavaklidere (Yağatan) - Milas lilac 
  63. Göktepe (Muğla) – Marmo bianco, Nero antico, Bigio morato 
  64. Afrodisia (Geyre) – Marmo bianco  
  65. Karahisar (Afrodisias) – Pavonazzetto afrodisiense 
  66. Gölemezli (Hierapolis) – Alabastro fiorito 67. Iscehisar (Afyonkarahisar) – Pavonazzetto 
  68. Altintaş (Afyonkarahisar) – Pavonazzetto 
  69. Uadi Gerrawi (Helwan) – Alabastro cotognino egiziano  
  70. Uadi Sannur, Uadi Moathil (Beni Suef) – Alabastro cotognino egiziano
• 71. El Qawatir (El-Minya) – Alabastro cotognino egiziano  
  72. Bosra, Uadi el-Assiuti (Assiut) – Alabastro cotognino egiziano  
  73. Hatnub (Amarna) – Alabastro cotognino egiziano  
  74. Gebel Dokhan, Mons Porphyrites  – Porfido rosso, Porfido nero, Porfido verde, Porfido nero grafico 
  75. Uadi Umm Towat  – Porfido Serpentino nero 
  76. Umm Shegilat– Granito della Colonna 
  77. Gebel Fatireh, Mons Claudianus  – Granito del Foro 
  78. Uadi Bârûd (Deserto orientale egiziano) – Granito bianco e nero 
  79. Uadi Semnah, Mons Ophyates  – Granito verde della sedia di San Lorenzo, Granito verde della sedia di San Pietro 
  80. Uadi Maghrabiya  – Gabbro Eufotide 
  81. Uadi Attalah – Serpentina moschinata 
  82. Uadi Hammamat, Mons Basanites – Breccia verde d’Egitto, Basanite 
  83. Assuan – Granito rosso, granito nero di Siene, diorite grigio nera egiziana 
  84. Hencir el Kasbat (Thuburbo Maius) – Lumachella orientale, Astracane dorato 
  85. Djebel Azeiz, Djebel Oust – Calcare nero 
  86. Simitthus (Chemtou) – Giallo antico 
  87. Annaba (Hippo Regius) – Marmo grigio venato di Annaba 
  88. Bou Hanifia (Douar Krerma) – Alabastro a pecorella (Bruno M. 2019)

In dit gebied staan 318 steengroevemarmers tentoongesteld, gerangschikt volgens kwalitatieve en typologische criteria en op basis van hun oorsprong. Sommige werden vanaf het einde van de jaren vijftig teruggevonden in het kunstmatige kanaal van Fiumicino (de oude Fossa Traiana) en op de oever van de Isola Sacra, waar de statio marmorum (de los- en opslagplaats van de marmers) zich bevond, andere komen uit het opgravingsgebied van Ostia Antica, terwijl de laatste - grote - groep afkomstig is uit het centrale gebied van de Isola Sacra. De talloze blokken en halfafgewerkte zuilschachten, waarvan vele met steengroeve-inscripties en soms loden zegels die er het keizerlijke eigendom van certificeren, vormen een van de belangrijkste voorbeelden van de Romeinse marmerhandel. De steengroeven lagen verspreid over vele delen van het rijk, tot in de meest afgelegen provincies. Het gebruik van vooral de polychrome marmers die er werden gewonnen, was een belangrijk instrument om de macht van Rome en in het bijzonder de keizer te benadrukken.

Sezione Multimediale

Per poter fruire dei contenuti video di questa sezione, è necessario munirsi di un visore multimediale Google Cardboard o simile