Niniejszy sektor miasta zaczął rozwijać się w okresie republikańskim jako dzielnica magazynowa, ze względu na swe usytuowanie w bezpośrednim sąsiedztwie Tybru i portu rzecznego. Początkowo składy powstawały tylko na południe od Decumanus, ponieważ strefa północna, wykorzystywana do załadunku i rozładunku towarów, nie mogła być wówczas zabudowywana, o czym świadczą znajdujące się tam słupy graniczne (cippus) Caniniusa. Dopiero we wczesnej epoce cesarskiej, także na północ od Decumanus, zaczęły powstawać duże kompleksy magazynów, w ramach szeroko zakrojonego planu urbanistycznego, który obejmował również budowę obiektów publicznych (jak np. koszary, czyli Caserma dei Vigili), łaźni i rezydencji prywatnych z monumentalnymi portykami od strony ulicy. Liczne magazyny znajdowały się także w innych dzielnicach miasta, zwłaszcza nad Tybrem, stanowiąc element zróżnicowanej, pod względem funkcjonalnym, tkanki miejskiej.
Plan dzielnic położonych nad rzeką po wykopaliskach z okresu Państwa Kościelnego (L. Canina, 1830 r.)
Sceny załadunku i odmierzania zboża na fresku ze statkiem Isis Geminiana z Nekropolii Laurentina (Muzea Watykańskie, nr inw. 79638 - fot. Muzea Watykańskie)