Na początku II wieku n.e., w epoce Trajana, a następnie przede wszystkim za rządów Hadriana, zachodnia część miasta stała się dzielnicą rezydencjalną. Zaczęto tam budować duże wielopiętrowe bloki z mieszkaniami i sklepami usytuowanymi od frontu, niekiedy w bezpośrednim sąsiedztwie łaźni, jak w przypadku Caseggiato del Serapide czy Caseggiato degli Aurighi, które tworzyły jeden kompleks z Terme dei Sette Sapienti. Usytuowanie i rozkład niektórych budynków pozwoliło wysunąć hipotezę o istnieniu autentycznego „planu zagospodarowania przestrzennego”. Mogą tego dowodzić Casette Tipo, a zwłaszcza Case a Giardino – obejmująca rozległy kwartał zabudowa mieszkalna, okalająca symetrycznie z czterech stron centralny dziedziniec ogrodowy. Dzielnica, położona blisko centrum i w pobliżu starożytnej plaży, cieszyła się dużą popularnością zwłaszcza wśród wyższej klasy średniej, obejmującej ostyjskich przedsiębiorców, administratorów i urzędników. Podobnie jak i w innych sektorach miasta, również tutaj znajdowały się miejsca kultu i obiekty użytkowe (horrea).
Aksonometryczna rekonstrukcja obiektów: Caseggiato del Serapide, Terme dei Sette Sapienti i Caseggiato degli Aurighi (I. Gismondi)