Nazwa marmuru powstała w związku z jego wykorzystaniem do realizacji Świętych Drzwi w Bazylice Watykańskiej. Pliniusz wspomina lakoniczną odpowiedź, jakiej udzielił Cyceron mieszkańcom Chios, którzy z dumą pokazywali mu mury miasta wykonane z tego kamienia. Skwitował, że wywarłby na nim większe wrażenie widok italskiego lapis tiburtinus, materiału gorszej jakości, ale importowanego. Epizod ten doskonale unaocznia, że potęgi i prestiżu Rzymu miały dowodzić nie tyle estetyczne walory marmurów zdobiących zabytki Urbe, co wykorzystywanie materiałów pochodzących z najdalszych prowincji Imperium.
Egzemplarze marmuru portasanta z kolekcji Podesti
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Egzemplarze marmuru portasanta z kolekcji Podesti
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Wyspa Chios. Widok na kamieniołomy w Latomi
(Bruno M. 2004)
Rzym, Forum Trajana. Szczegół posadzki z płyt portasanta i cipollino
(Bruno M. 2006)
Rzym, Muzea Watykańskie, Galerie Posągów. Zbiornik na wodę z marmuru portasanta stuoiata
(Bruno M. 2007)