Giallo antico importowano do Rzymu już pod koniec II wieku p.n.e. Kamień służył głównie do realizacji płyt okładzinowych i trzonów kolumn. Dokumenty wspominają o marmurze ofiarowanym Ostii w hojnym darze przez cesarza Tacyta (275-276 r.n.e.). Wystawione tu bloki, sprowadzone w I wieku n.e., zostały wykorzystane w późniejszym okresie w budynku wzniesionym techniką opus sectile za Porta Marina. Blok alabastro a pecorella z Algierii i dwa bębny kolumn z alabastro listato (zwanego też fiorito) z Azji Mniejszej, podobne jak bloki znalezione w Rzymie, miały prawdopodobnie posłużyć do realizacji płyt okładzinowych.
Egzemplarze marmuru odmian:giallo antico, alabastro a pecorella i alabastro listato/fiorito z kolekcji Podesti
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Egzemplarze marmuru odmian:giallo antico, alabastro a pecorella i alabastro listato/fiorito z kolekcji Podesti
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Egzemplarze marmuru odmian:giallo antico, alabastro a pecorella i alabastro listato/fiorito z kolekcji Podesti
(Pensabene P., Bruno M. 1998)
Marmurowe intarsje zgiallo antico z budynku wzniesionego techniką opus sectile za Porta Marina
(De Masi 2005)
Marmurowe intarsje zgiallo antico z budynku wzniesionego techniką opus sectile za Porta Marina
(De Masi 2005)
Rzym, Museo delle Civiltà. Szczegół posadzki z giallo antico, marmor phrygium, serpentynu i egipskiego czerwonego porfiru z budynku wzniesionego techniką opus sectile
(De Masi 2005)
Ostia. Odkrycie bloków z giallo antico podczas wykopalisk w obrębie budynku wzniesionego techniką opus sectile za Porta Marina w 1959 r.
Museo Ostiense. Ozdobna noga stołu z alabastro a pecorella
(Bruno M. 2019)