Marmor troadense był wydobywany w okresie Hadriana (117-138 r.n.e.) w regionie Troada w Azji Mniejszej. W najbardziej znanych kamieniołomach – Yedi Taşlar i Kestanbol – do dziś można zobaczyć pozostawione ogromne trzony kolumn. Był to jeden z najpopularniejszych wielobarwnych marmurów, używany głównie do realizacji kolumn zdobiących budynki, portyki oraz ulice z kolumnadami w najważniejszych miastach Rzymskiego Imperium. Marmo bigio, wydobywany na wyspie Lesbos we wschodniej części Morza Egejskiego, był stosowany począwszy od epoki Flawiuszów (druga połowa I wieku n.e.) do realizacji płyt okładzinowych i trzonów kolumn. Blok z szarego granitu z wyspy Elba (B) nie jest datowany na okres starożytny.