Mianem tym określa się rozległy obszar położony na prawym brzegu Tybru, naprzeciw antycznej części miasta – Ostia Antica. Podczas gdy w starożytności zajmował w całości strefę Isola Sacra, dziś częściowo przylega do terenu wykopalisk, ponieważ po katastrofalnej powodzi w 1557 roku zakole Tybru przesunęło się na zachód. Urbanistyczny rozkład ostyjskiego Zatybrza, które w epoce cesarskiej stanowiło integralną część miasta, sięga co najmniej początku I wieku n.e., co potwierdzają słupy graniczne rozmieszczone przy krańcach koryta rzeki, datowane na okres rządów cesarza Tyberiusza (14-37 r.n.e.). Przeprowadzone badania pozwoliły zrekonstruować gęstą tkankę miejską, w której magazyny i punkty handlowe przeplatały się z budynkami mieszkalnymi i łaźniami. Najnowsze analizy geofizyczne zaowocowały hipotezą, że od strony północnej dzielnicę okalał pas murów. Z uwagi na brak wykopalisk w tym obszarze, nie jest jednak możliwe określenie daty ich wybudowania.
Rysunek cippus – słupa granicznego przy Tybrze znalezionego na obszarze Ostyjskiego Trastevere – Zatybrza