Rozległy i okazały kompleks znajduje się w północno-zachodniej części miasta, niedaleko Tybru. Obiekt w aktualnej formie pochodzi z epoki cesarzy Antoninów i Sewerów (główne etapy budowy datuje się na lata 145-150 i 190-200 n.e.), ale powstał w obrębie wcześniejszej zabudowy. Obecność gmachu o portykowym dziedzińcu (A) wraz z przylegającymi do niego: mitreum (B), łaźniami (C) i rzędem sklepów wychodzących od frontu na Tyber (D), świadczy o wielofunkcyjnym charakterze kompleksu. Chociaż dziś wyklucza się hipotezę, jakoby stanowił ostyjską rezydencję cesarza, odkrycie ołowianej rury (fistula), na której wyryto imię siostrzenicy Trajana – Matidia oraz bogactwo dekoracji sugerują bezpośredni związek budowli z rodziną cesarską.
Ogólny widok na kompleks w trakcie wykopalisk
(P. Cacchiatelli, G. Cleter)
Mozaika podłogowa w caldarium w łaźni
(P. Izzi)
Widok na mitreum w Palazzo Imperiale (B) (druk z 1860 r.)
Bazy i posągi Cautes i Catopates znalezione w mitreum w Palazzo Imperiale (B)
Widok ogólny na kompleks po zakończeniu wykopalisk przeprowadzonych w epoce Państwa Kościelnego
(P. Cacchiatelli, G. Cleter)
Detal dekoracji niszy
(z „Scavi di Ostia t. IV”)
Malowidło z portretem mężczyzny znalezione w pobliżu Palazzo Imperiale w latach 1801-1802
(Muzea Watykańskie)