Wraz z budową akweduktu miejskiego w I wieku n.e. zaczęły powstawać w Ostii liczne fontanny, zarówno w miejscach publicznych, jak i w ogólnodostępnych strefach wokół budynków. Różniły się wyglądem w zależności od lokalizacji i stopnia wyeksponowania; na placach i wzdłuż głównych dróg preferowano nimfea oraz wodotryski o monumentalnym rysie, natomiast na mniejszych ulicach i wewnątrz budynków stawiano z reguły fontanny „kufrowe”, nazywane tak ze względu na charakterystyczny kształt zadaszenia. Ten typ fontanny, często spotykany w Ostii, miał formę wysokiej kadzi (A), zwieńczonej sklepieniem kolebkowym. Posiadała ona małe okienko (B), połączone – jak w tym przypadku – z umieszczonym z tyłu zbiornikiem (C). Wodę można było czerpać wiadrami przez boczny otwór lub przez dwie dysze umieszczone z przodu, a specjalnie wykonane w podłożu wgłębienia (D) umożliwiały prawidłowe ustawienie pojemników.
Rekonstrukcja fontanny typu „kufrowego” zachowanej w Case a Giardino
Przekrój i plan fontanny przy Via della Fontana
(S. Pittas, K. Mountzouridis, D. Kunavos)
Studium dot. fontann typu „kufrowego” na terenie Ostia antica
(M.E. Talani, C. Bellanca)
Płaskorzeźba z fontanną typu „kufrowego” z Casa di Diana
(M.E. Talani)
Dysza wylotowa w kształcie delfina z fontanny przy Via della Fontana