Dwa oddzielne grobowce z wejściem skierowanym pierwotnie na północ (A), wybudowano w pierwszej połowie I wieku n.e. na tym samym planie. Oba posiadały nieosłonięty westybul (B) i krytą komorę grobową (C) z niszami wzdłuż ścian na urny z prochami. Tarasowe dachy, na które prowadziły schody, wykorzystywano często do organizacji stypy. Między dwoma grobowcami znajdowało się ustrinum (D), w którym kremowano ciała zmarłych. W II wieku n.e. miejsce to zajmował grób szkieletowy.