W celu zapewnienia bezpieczeństwa w obrębie portu oraz dostaw do Rzymu, pod koniec V wieku otoczono cały obiekt pasem murów. W znacznej części wykorzystano istniejącą już zabudowę, co pozwoliło znacząco skrócić czas robót i ograniczyć ilość koniecznych materiałów. Przykład stanowi zachodnie przedmurze (tzw. Antemurale), którego nieregularna linia jest efektem ponownego wykorzystania wcześniejszej zabudowy. Na tym odcinku umocnienia są grubości około 3 metrów i obejmują między innymi zewnętrzną ścianę dwóch magazynów z epoki późnego antyku.