Poprzeczny kanał, zbudowany w okresie klaudyjskim, miał za zadanie połączyć kompleks portowy z tzw. Fossa Traiana. Holowane stąd barki rzeczne, naves caudicariae, były ciągnięte przez woły lub niewolników w górę kanału, a następnie Tybrem aż do Rzymu. Średni czas pokonywania trasy wynosił około trzech dni. Działalność budowlana na tym obszarze, udokumentowana od epoki cesarskiej do wczesnego średniowiecza, dowodzi długotrwałego korzystania z portu. Antonio Labacco, w swym opisie obiektu, sporządzonym w XVI wieku, wspomina o obecności dwóch mostów, widocznych również na renesansowych widokach rekonstrukcyjnych. Prawdopodobnie były to mosty zwodzone, umożliwiające przepływanie łodzi z masztami.
. Fresk z widokiem rekonstrukcyjnym Portów Cesarskich namalowanym w 1582 r.
(I. Danti)
Makieta Portów Cesarskich zrealizowana w 1937 r.
(I. Gismondi)
Mozaika przedstawiająca scenę przeładunku ze statku navis oneraria na barkę navis caudicaria
(Ostia Antica, Piazzale delle Corporazioni)
Wyciągnięcie statku Caudicaria z brzegu Tybru
Szczegół makiety, którą wykonał Italo Gismondi. Po prawej stronie – kanał poprzeczny