Wczesnochrześcijańska bazylika znajduje się w gęsto zabudowanym sektorze miasta, zamkniętym między sześciokątnym basenem, poprzecznym kanałem, Via Portuense i kanałem Fossa Traiana. Jej budowa stanowiła ostatni etap stopniowego procesu transformacji istniejących wcześniej obiektów, wznoszonych od połowy I wieku. Pochodzący z IV wieku n.e. budynek mieszkalny z podłogami ozdobionymi mozaiką i materiałami ułożonymi techniką opus sectile, powiększono z czasem o dużą salę z mozaikową posadzką. Prawdopodobnie to trzynawowe pomieszczenie, przedzielone dwoma rzędami ośmiu kolumn, służyło chrześcijanom jako miejsce nabożeństw.
Fragment mozaikowej posadzki w budynku mieszkalnym
Szczegół posadzki wykonanej techniką opus sectile i ozdobionej mozaiką w budynku mieszkalnym
Szczegół obramowania mozaikowej posadzki w sali
Szczegół centralnej części mozaikowej posadzki w sali
Rekonstrukcja posadzki w budynku mieszkalnym, wykonanej techniką opus sectile i ozdobionej mozaiką
(M. Maiorano)
Podłoże posadzki w budynku mieszkalnym, wykonanej techniką opus sectile i ozdobionej mozaiką
Zakryte zabudową mozaiki w sali