Budowa kompleksu termalnego datowana jest na przełom III i IV wieku n.e. Tuż za wejściem znajduje się korytarz gospodarczy z piecami (A) i korytarz (B) prowadzący do pomieszczeń termalnych, usytuowanych wokół holu. W północnym skrzydle mieszczą się pomieszczenia ogrzewane, a w południowym - pomieszczenia zimne. W każdym z nich znajduje się wanna. Dalej przechodzi się do następnej ogrzewanej, okrągłej wanny (C). We wschodnim sektorze budynku znajduje się absydowa sala wyłożona figuralną mozaiką (D). Z łaźni korzystano jeszcze po wybudowaniu murów miejskich (E), wzniesionych pod koniec V wieku n.e., graniczących z północnym frontem obiektu.
Widok z lotu ptaka na zachodnią zabudowę łaźni
(fot. M. Letizia)
Widok z lotu ptaka na absydową salę
(fot. C. D’Ammassa)
Mozaika w korytarzu przejściowym (B), obecnie zakryta
Plan Terme della Lanterna
(L. Canina)
Mozaika w sali absydowej (D) podczas prac renowacyjnych w 2019 r.
Hol w łaźni