Wnętrza kompleksu mieszkalnego, zorganizowanego wokół górnego perystylu zwanego Peristilium rezydencyjnym, zdobiły posadzki wykonane techniką opus sectile, z których widoczne jest do dziś podłoże. Pozostała też latryna. Krótszy bok portyku perystylu, z którego zachowały się dolne części dwóch narożnych filarów i ceglanej kolumny, był wyłożony wielobarwną mozaiką. Między Perystylium rezydencyjnym a nowym frontem Palazzo Imperiale, zrealizowanym po wyburzeniu znajdującego się przed nim amfiteatru, biegnie korytarz w kierunku wschód-zachód, wyłożony czarno-białą mozaiką, otoczony dziedzińcem, który prawdopodobnie pełnił rolę ogrodu.
Widok z lotu ptaka na tzw. Budynek 8 pod koniec wykopalisk w 2013 roku
(fot. Portus Project)
Polichromowana mozaika w Peristilium rezydencyjnym
(fot. Portus Project)
Widok z lotu ptaka na pomieszczenia z podłożem posadzki wykonanej techniką opus sectile
(fot. Portus Project)
Rekonstrukcja wzoru dekoracyjnego posadzki wykonanej techniką opus sectile
(E. Gallocchio)
Marmurowa głowa rybaka znaleziona w pobliżu nowego frontu Palazzo Imperiale
(Depositi ostiensi)
Dolna latryna z trawertynowymi cokołami, na których opierały się siedziska
Ceglana kolumna z Peristilium rezydencyjnego ze stiukowym wykończeniem
(fot. Portus Project)
Mozaika z białych i czarnych płytek w korytarzu na osi wschód-zachód
(fot. Portus Project)
Marmurowa głowa rybaka znaleziona w pobliżu nowego frontu Palazzo Imperiale