Na niezabudowanym obszarze między Palazzo Imperialea stocznią – Navalia – wybudowano, w okresie panowania Sewerów, niewielki amfiteatr, z którego zachowały się dwa koncentryczne fundamenty, odlane w szalunku, widoczne zwłaszcza wzdłuż współczesnej drogi. Trzeci fundament miał prawdopodobnie formę eksedry. Budynek, wykonany techniką łączonej opus vittatum, został wyburzony między IV a V wiekiem n.e., a na jego miejsce wzniesiono nową fasadę Palazzo Imperiale. W późniejszym okresie teren, na którym mieścił się amfiteatr, został przedzielony późnoantycznymi murami, z których szczególnie dobrze zachował się odcinek z przyporami.