Na monumentalny portyk, łączący się prostopadle ze Strada Colonnata, natrafiono w 1933 roku podczas prac melioracyjnych, które zlecił książę Giovanni Torlonia. Trawertynowe kolumny z grubo ciosanymi trzonami z boniowaniem w stylu „rustykalnym”, pierwotnie otaczały również trzy pozostałe pawilony Magazzini Traianei oraz doki i wznosiły się wzdłuż nabrzeża. Oryginalna stylistyka kolumnady stanowi jedną z cech typowych dla architektury epoki klaudyjskiej, charakteryzującej szereg zabytków datowanych na okres rządów tego cesarza, jak Porta Maggiore czy Świątynia Divo Claudio w Rzymie. O monumentalności dawnego portyku świadczy obecnie zaledwie kilka kolumn, ale w starożytności ciągnęły się one przed Magazzini Traianei na ponad pół kilometra, od brzegów kanału Fossa Traiana aż do północnego końca mola na osi północ-południe, zapewniając załogom jednostek wpływających do portu widok długiej i majestatycznej kolumnady, świadczącej o potędze Rzymu.
Portyk Klaudiusza w trakcie wykopalisk (1932 r.)
Portyk Klaudiusza w trakcie wykopalisk (1932 r.)
Rekonstrukcja Portyku Klaudiusza
(École française de Rome)
Fundamenty ściany działowej portyku
(fot. École française de Rome)
Renowacja późnoantycznej nawierzchni z ponownym wykorzystaniem cegieł w technice opus spicatum
(fot. École française de Rome)
Nawierzchnia i fundamenty w Portyku Klaudiusza
(fot. École française de Rome)