Ten rozległy, monumentalny kompleks jest znany od drugiej połowy XVI wieku, ale dopiero w ostatnich czasach stał się przedmiotem planowych badań archeologicznych. Zbudowany za rządów Trajana na molach z epoki klaudyjskiej, między basenami portów Klaudiusza i Trajana, rozciągał się na powierzchni około dwóch hektarów. Zachodnią fasadę zdobiła monumentalna kolumnada, tzw. Taras Trajana. Na pierwszej kondygnacji znajdowały się perystyle i bogato zdobione łaźnie, natomiast parter przecinała sieć korytarzy i pomieszczeń gospodarczych, dotychczas zbadanych jedynie fragmentarycznie. Znacząca ilość i godna podziwu jakość posągów i innych eksponatów odkrytych w latach 1864-1867 zaowocowała teorią, że obiekt był rezydencją cesarską. Według najnowszej hipotezy część kompleksu stanowiła siedzibę urzędników portowych. W Palazzo Imperiale mieścił się również mały amfiteatr, zbudowany za rządów Sewerów.
Widok z lotu ptaka na Taras Trajana
(fot. Portus Project)
Polichromowana mozaika w Peristilium rezydencyjnym
(fot. Portus Project)
Widok rekonstrukcyjny Palazzo Imperiale
(Portus Project/Artas Media)
Ceglane schody, które łączyły kryptoportyk z pierwszą kondygnacją Palazzo Imperiale
(fot. P. Verduchi)
Posąg atlety znaleziony podczas wykopalisk przy Palazzo Imperiale w roku 1864
(Kolekcja Torlonia)