Grobowce położone na zachód od skrzyżowania Via Laurentina z drogą drugorzędną, stanowią wymowny dowód stratyfikacji obiektów funeralnych i etapów funkcjonowania nekropolii. Obok grobowców na obmurowanym terenie ze stelami lub monumentalnymi rzeźbami na fasadach (koniec I w. p.n.e.-początek I w. n.e.) znajdujemy późniejsze kolumbaria (II-III w. n.e.) wykonane techniką opus mixtum, z cegieł lub opus vittatum, z niszami i arkosoliami. Wśród grobowców z pierwszych lat istnienia nekropolii, wyróżnia się Grobowiec 9 z uwagi na wyrafinowaną dekoracją fasady z cegieł, tufu i pumeksu.
Południowa elewacja Grobowca 2
(G. Pascolini)
Detal elewacji Grobowca 9
(G. Pascolini)
Elewacja Grobowca 9
(G. Pascolini)
Grobowiec 3 i Grobowiec 9; cippusy grobowe z inskrypcjami
Grobowiec 4; relief z inskrypcją
Grobowiec 5; elewacja i przekrój
Grobowiec 10; plan