Grobowce, rozmieszczone po bokach i pośrodku dziedzińca stanowiącego północną granicę stanowiska archeologicznego, wykazują skrajną różnorodność typologiczną i chronologiczną. W części północnej znajdują się grobowe (41 i 43) z obmurowanym terenem wykonane techniką opus reticulatum z okresu panowania cesarza Augusta, w sektorze centralnym mieszczą się głównie groby skrzyniowe, (35-38) datowane na drugą połowę I wieku n.e. oraz rzadsze rodzaje pochówku, takie jak grobowiec z kolistym obmurowaniem (40) i edykuł pogrzebowy ozdobiony freskami (39). Odkrycie grobów szkieletowych w dołach i amforach pozwala przypuszczać, że obszar ten był również wykorzystywany jako miejsce skromniejszych pochówków.
Widok na część zewnętrzną i wewnętrzną obmurowanych Grobowców 41 i 43 z charakterystycznym zwieńczeniem kufrowym
(lorica)
Widok na część zewnętrzną i wewnętrzną obmurowanych Grobowców 41 i 43 z charakterystycznym zwieńczeniem kufrowym
(lorica)
Edykuł pogrzebowy 39 w czasie wykopalisk
Detal fresków (obecnie zdjętych) w obiekcie 39
Grobowiec 39; widok ogólny
Grobowce 42 i 43; elewacja