Łaźnie, zbudowane w pierwszej połowie II wieku n.e., należały prawdopodobnie do cechu Cisiarii (wozaków). Północną część obiektu zajmowało frigidarium (sala do zimnych kąpieli) (A), z którego zachowała się oryginalna mozaikowa posadzka, przedstawiająca morskie stwory i sceny z życia wozaków w obramowaniu podwójnego pasa murów. Dwa ogrzewane pomieszczenia w centrum kompleksu (B-C) zdobiły figuralne mozaiki powstałe zarówno w pierwotnej fazie budowy, jak i w późniejszym okresie. Wyposażenie uzupełniały wyrafinowane, figuralne sztukaterie na ścianach i sufitach, zachowane tylko we fragmentach. Noria (drewniane koło wodne) (D), odkryte w południowej części kompleksu, służyło do podnoszenia wody z warstwy podpowierzchniowej, umożliwiając funkcjonowanie łaźni.
Rekonstrukcja ogrzewanego pomieszczenia w łaźniach z okresu rzymskiego
(A. Pascolini)
Szczegół mozaiki we frigidarium (A)
Rysunek rekonstrukcyjny ukazujący realizację dekoracji sztukatorskiej
Rekonstrukcja stiukowego sufitu (Studio 3R)
Fragment stiukowego sufitu
Fragment stiukowego sufitu
Fragment stiukowego sufitu
Rekonstrukcja detalu noriae (Studio 3R)