W rzędzie obiektów położonych między Via Laurentina a wewnętrzną drogą cmentarza wyróżnia się komorowy Grobowiec 18, nazywany grobem „kapłanki Izydy” ze względu na fresk widoczny w niszy w fasadzie. Ściany wewnątrz zdobią freski z motywami roślinnymi i zwierzęcymi, natomiast stiukowe dekoracje na sklepieniu przedstawiają popiersia, tancerki, sceny składania ofiar, wizerunki sakralne i krajobrazy ze zwierzętami. Obiekt, datowany na koniec I wieku p.n.e., jest częścią kompleksu obejmującego grobowiec 16 (pomnik wzniesiony techniką opus quadratum), 17 i 22 (grobowe z obmurowaniem), które wybudował cesarski wyzwoleniec C(aius) Iulius Apella.