Zróżnicowane wysokości pali fundamentowych wskazują, że grobowce rozmieszczone po bokach wewnętrznej drogi cmentarza zostały zbudowane w różnych okresach, od początku I wieku po II stulecie naszej ery. W części południowej znajduje się Grobowiec 23 z unikatowym perystylem oraz Grobowiec 29, z piękną ceglaną fasadą przedzieloną pilastrami. W części północnej na uwagę zasługują Grobowce 30 i 31, z niezadaszonym terenem i sklepioną komorą z triclinium. Prawdopodobnie z jednego z nich pochodzą freski przedstawiające statek Isis Geminiana i scenę uczty, przechowywane w Muzeach Watykańskich.
Grobowiec 23 w czasie wykopalisk
Widok wnętrza Grobowca 31
Fresk przedstawiający statek Isis Geminiana
(Muzea Watykańskie)
Fresk ze sceną uczty
(Muzea Watykańskie)
Nekropolia Laurentyńska, widok na wewnętrzną drogę cmentarza między Grobowcem 29 a Grobowcem 30
Grobowiec 23; urny na prochy z wewnętrznego obmurowania