W latach dwudziestych XX wieku, przy okazji rekultywacji terenu i budowy gospodarstw rolnych na obszarze przekazanym Włoskiemu Związkowi Kombatantów - Opera Nazionale Combattenti (O.N.C.), w trakcie prac, realizowanych pod kierownictwem Guido Calzy, odkryto ozdobione malowidłami, stiukami i mozaikami grobowce, które do dziś stanowią najbardziej wysunięty na północ punkt centralny nekropolii (A). Po tym pierwszym odkryciu przystąpiono do regularnych wykopalisk w rozległym południowym sektorze (B), które nadal prowadził Guido Calza. Podczas prac między dwoma punktami odnaleziono grobowce (C), które następnie zakryto po przeniesieniu znajdujących się tam dekoracji. Już w początkowej fazie badań poziom wód gruntowych nie tylko utrudniał archeologom zejście do zamierzonego poziomu, ale także uniemożliwił zachowanie na miejscu dekoracyjnych dekoracji podłogowych i ściennych, które w związku z tym zostały zdjęte i przeniesione do magazynów muzealnych w Ostii. Guido Calza nie zdołał dotrzeć we wszystkich punktach do najstarszych poziomów grobowców, które zostały zidentyfikowane w strefie zachodniej podczas badań stratygraficznych przeprowadzonych w latach 1968-1989 przez ostyjski oddział Urzędu Konserwatora Zabytków. Pozwoliły one na zaplanowanie, skomplikowanej i zakrojonej na szeroką skalę, renowacji sieci hydraulicznej. W pierwszym naukowym opracowaniu poświęconym nekropolii, powstałym pod redakcją Guido Calzy, opublikowanym w 1940 roku, oznaczono grobowce w zachodnim sektorze kolejnymi cyframi arabskimi (1, 2, 3 itd.), idąc od południa na północ. System ten został również przyjęty dla grobowców w części wschodniej; cyfry poprzedzono jedynie literą E (est), wskazującą punkt kardynalny (wschód).
Historyczne zdjęcie południowego sektora nekropolii widzianego od południa (1939 r.)
Historyczne zdjęcie południowego sektora nekropolii widzianego od północnego zachodu (1939 r.)
Historyczne zdjęcie północnego sektora nekropolii, obręb grobowców ex O.N.C. (1939)
Posąg Iulii Proculi, znaleziony w grobowcu 106
(Muzeum Ostiense)
Mozaika z zodiakiem i porami roku znaleziona w Grobowcu 101
Historyczne zdjęcie malowanego sklepienia Grobowca N w północnym sektorze nekropolii, obręb „grobowców ex O.N.C.” (1939 r.), obecnie w składach muzealnych w Ostii
Historyczne zdjęcie południowego sektora nekropolii podczas powodzi w 1940 r.
Historyczne zdjęcie południowego sektora nekropolii podczas powodzi w 1940 r.
Historyczne zdjęcie wykopalisk w południowym sektorze nekropolii; Guido Calza z pracownikami (1940 r.)