Grobowiec 1: sześcienny z piramidalnym dachem, pochodzący z epoki Antoninów (138-192 n.e.).
Grobowce 2-9: komorowy, z arkosolium w ścianach i obmurowanymi wnękami w podłogach (formae), przeznaczonymi do inhumacji; datowane na pierwszą połowę III wieku n.e. Obecność grobów „a cappuccina” i grobów skrzyniowych pod grobowcami 4, 5, 6 i 7 stanowi świadectwo wcześniejszego etapu zabudowy wzdłuż drogi. Podczas wykopalisk w Grobowcu 6 znaleziono marmurowe popiersie Volcaciusa Myropnousa.
Grobowiec 10: datowany na drugą połowę II wieku n.e., wewnątrz znajdują się arkosolia przeznaczone do inhumacji i nisze z urnami na prochy. Na ścianie wejściowej widniała pierwotnie inskrypcja w ramie z terakoty, co potwierdza obecność dwóch szczelin, podczas gdy boczne wnęki ozdobiono prawdopodobnie glinianymi płaskorzeźbami.
Grobowiec 11: komorowy z dodanym później obmurowaniem; na fasadzie znajduje się inskrypcja w języku greckim z informacją o wymiarach grobowca. Wewnątrz ściany są przygotowane pod oba rodzaje obrządku: arkosolia dla inhumacji w dolnej partii, nisze na urny z prochami w górnej części oraz formae pod podłogą, w których grzebano ciała. Centralne nisze były ozdobione malowidłami przedstawiającymi Parki, symbolizujące przeznaczenie. Pierwsza faza budowy grobowca datowana jest na lata 135-140 n.e.
Popiersie Volcaciusa Myropnousa znalezione w Grobowcu 6
(Muzeum Ostiense)
Akwarela przedstawiająca dekorację wewnątrz Grobowca 11
(M. Barosso)
Płyta nagrobna ze sceną uczty pogrzebowej znaleziona w Grobowcu 11
(Muzeum Ostiense)
Malowidło przedstawiające jedną z Parek (Lachesis) znalezione w Grobowcu 11
(Składy muzealne w Ostii)
Grobowiec 4, rysunek aksonometryczny przedstawiający obmurowania i groby skrzyniowe 4a i 4b, na których opierają się ścianki wnęk formae.
Malowidło ze stylizowanymi motywami roślinnymi z Grobowca 11