Grobowiec 19: komorowy; wnętrze zostało starannie otynkowane i bogato ozdobione malowidłami.
Datowanie: połowa II wieku n.e.
Grobowce 20 i 21: komorowe; fasada obejmuje otwory szczelinowe, ceglane gzymsy i wnęki na inskrypcje, obramowane marmurowymi półkapitelami. Układ wnętrza był przystosowany do obu rodzajów pochówku, stąd obecność arkosoliów, niszy i formae. Datowanie: 160-170 r. n.e.
Grobowce 22, 23 i 24: podzielone murowanymi ściankami. Do fasady Grobowca 23 dobudowano w kolejnej epoce usprzętowienie wykorzystywane podczas uczt pogrzebowych (siedzisko i wspornik stołu). Zmarłych chowano w arkosoliach i podziemnych wnękach - formae. Malowidła w Grobowcu 22 przedstawiały ptaki w locie, natomiast Grobowiec 24 zdobiły motywy roślinne i sceny polowań. Datowanie: 200-210 r. n.e.
Grobowiec 25: przeznaczony wyłącznie do pochówku ciał. Tylną ścianę zdobiły dwa pawie po bokach naczynia, ukazane w pozycji heraldycznej. Datowanie: pierwsza połowa III wieku n.e.
Grobowiec 26: wewnątrz zachowały się arkosolia, w których chowano ciała oraz, na prawej ścianie, schody prowadzące na górną kondygnację. Na tylnej ścianie znajdował się cokół, prawdopodobnie podtrzymujący sarkofag. W kolejnych latach do fasady dobudowano mały portyk. Malowidła w arkosoliach przedstawiały sceny polowań, krajobrazy wodne oraz kompozycje o tematyce dionizyjskiej. Geometryczne wzory, wykonane w technice imitującej marmurowe okładziny (crustae), pochodzą z okresu konstantyńskiego (306-363 r. n.e.). Datowanie: koniec II - początek IV wieku n.e.
Grobowce 27 i 28: przeznaczone wyłącznie do pochówku ciał, z arkosoliami i formae rozmieszczonymi na dwóch poziomach. Datowanie: koniec II wieku n.e.
Arkosolium w Grobowcu 24 ze sceną polowania
(Składy muzealne w Ostii)
Arkosolium w Grobowcu 25 z pawiami
(Składy muzealne w Ostii)
Widok wnętrza Grobowca 19
Arkosolium w Grobowcu 26 ze sceną polowania
(Składy muzealne w Ostii)