Grobowiec 29: komorowy, z obmurowaniem w kształcie litery „L” i górną kondygnacją, dobudowanymi w późniejszym okresie. Fasadę zdobią kopie reliefów terakotowych (oryginały znajdują się w Muzeum Ostiense), przedstawiających czynności związane z produkcją i sprzedażą narzędzi żelaznych, co nawiązuje do zawodu wykonywanego przez zmarłego. Marmurowa inskrypcja zawiera nie tylko imiona właścicieli i zasady użytkowania grobu, ale także wymiary kwadratowej komory, przystosowanej do obu obrządków pogrzebowych, co poświadczają widoczne arkosolia i formae dla pochówku ciał oraz nisze z urnami na prochy. Malowidła z czerwonymi pasami na żółtym tle oraz stiuki podkreślały podziały architektoniczne. Datowanie: 140-180 r. n.e.
Grobowce 30 i 31: komorowe; zachowały się kamienne klinai (leżanki) przylegające do dwóch fasad. Fasadę Grobowca 30 zdobiły amfory z trawertynu po bokach inskrypcji oraz ceglana płyta z terakotową podobizną nosiwody. Wnętrze było przystosowane do obu rodzajów pochówku. Na dekoracjach malarskich wciąż widoczna jest postać Serapisa, natomiast sceny mitologiczne oraz polichromowana mozaika z dedykacją dla Antonii Achaice, odnaleziona przed Grobowcem 30, zostały zdjęte i przeniesione. Datowanie: 160-170 r. n.e.
Grobowiec 31: wykorzystywany głównie do inhumacji, co poświadczają arkosolia ozdobione malowidłami przedstawiającymi czerwone kwiaty na białym tle oraz ptaki i pawie pośród kwiatów. Datowanie: koniec II wieku n.e.
Grobowce 32 i 33: słabo zachowane, położone na wyższym poziomie względem drogi i wbudowane w jej obrzegowanie. Wykorzystywane do pochówku ciał. Datowanie: przełom II i III wieku n.e.
Grobowiec 34: otoczony rozległym obmurowaniem; w głębi terenu znajduje się komora. Całość była przeznaczona wyłącznie do inhumacji, z bardzo dużą liczbą miejsc. W trakcie kolejnych przekształceń w obmurowaniu utworzono podziemną komorę, w której umieszczano marmurowe sarkofagi z dekoracjami figuralnymi. Z tego grobowca pochodzi również sarkofag ozdobiony sceną ukazującą lwy rozszarpujące jelenie, obecnie umieszczony przy drodze. Arkosolia, rozmieszczone na kilku poziomach, były zdobione malowidłami przedstawiającymi pawie, pary ptaków, moczary i sceny polowania na jelenie. Datowanie: przełom II i III wieku n.e.
Grobowce 35 i 36: przeznaczone wyłącznie do inhumacji. W Grobowcu 36 znaleziono marmurową płytę nagrobną z pozostałością dekoracji malarskiej. Datowanie: pierwsza połowa III wieku n.e.
Sarkofag ze sceną polowania z Grobowca 34
(Muzeum Ostiense)
isza ozdobiona malowidłami przedstawiającymi Marsa i Wenus z Grobowca 30
(Składy muzealne w Ostii)
Polichromowana mozaika z dedykacją dla Antonii Achaice, prawdopodobnie z Grobowca 30
(Składy muzealne w Ostii)
Sarkofag z przedstawieniem lwa rozszarpującego jelenia, dziś umieszczony przy wejściu do nekropolii.
Arkosolium z przedstawieniem kupidynów i krajobrazu bagiennego z Grobowca 34
(Składy muzealne w Ostii)
Rekonstrukcja elewacji Grobowca 29
(I. Gismondi)