Z tego zespołu grobowców z okresu Sewerów (197–235 r.n.e.) zachowały się jedynie podziemne kondygnacje, w których znajdowały się formae rozmieszczone na kilku poziomach.
Wzdłuż drogi można zobaczyć niektóre z marmurowych znalezisk odkrytych na terenie nekropolii i na przyległym obszarze podczas wykopalisk, które prowadził Guido Calza w latach 20.–40. XX wieku. Są to: ołtarze o równoległościennym kształcie, zwieńczone tympanonami i tablicami inskrypcyjnymi na froncie, datowane na pierwszą połowę II wieku n.e., bezgłowy posąg kobiecy typu „Grande Ercolanense” z okresu panowania Trajana (98–117 r.n.e.) oraz sarkofagi, wśród których wyróżniają się: „bisomum”, zdobiony głowami Gorgon przeznaczony na dwa pochówki, pochodzący z drugiej połowy II wieku n.e. jak również sarkofag ze scenami pasterskimi, odnoszącymi się – według części badaczy – do symboliki chrześcijańskiej, datowany na drugą połowę III wieku n.e. i sarkofag zdobiony ornamentem strigilowym z przedstawieniem lwów, pochodzący z III wieku n.e.