Wschodnia część nekropolii, tylko częściowo objęta badaniami w latach 30. XX wieku, a następnie ponownie zakryta, była pierwotnie znana jedynie z uwagi na obecność tzw. „Grobowca Żniw” (E25), odkrytego w latach 1989–1990 i wyróżniającego się cennymi mozaikami podłogowymi z epoki Antoninów (138–192 r.n.e.). Prowadzone w kolejnych latach wykopaliska archeologiczne pozwoliły na wyznaczenie ostatecznych wymiarów i układu wschodniej części nekropolii. Centralny punkt odkrytego zespołu budowli z okresu Antoninów stanowił Grobowiec E30. Z czasem zaczęto wypełniać wolne przestrzenie dobudowując wokół niego kolejne obiekty. Przekształcenia te miały miejsce przez cały III wiek n.e. Grobowce, mimo że powstały w tym samym okresie, odznaczają się różnorodnością rozwiązań architektonicznych. Możemy tu zobaczyć proste komory i groby z obmurowanym terenem wokół, jedno- lub dwupoziomowe, z wejściem bocznym lub wejściem bezpośrednio od ulicy, skromne groby jamowe w ziemi, groby amforowe i terakotowe sarkofagi.
Grobowiec E30: komorowy; wyróżnia się na tle innych z uwagi na zastosowane cubilia (ciosane małe bloki w kształcie ściętej piramidy) z krzemienia. Przystosowany do obu obrządków pogrzebowych, czyli pochówku ciałopalnego i inhumacji.
Grobowce E27-E28: przeznaczone do obu obrządków pogrzebowych, składają się z komory i obmurowanego, zadaszonego od południa terenu, z tarasem wspartym na trzech filarach. Na taras prowadziły schody znajdujące się pośrodku wschodniej ściany obmurowania; w pobliżu wejścia do komory znajdowała się studnia. W zadaszonej części zachowała się mozaikowa posadzka, częściowo przykryta grobami powstałymi w późniejszym okresie, ozdobiona malowidłami ściennymi imitującymi marmurowe okładziny (crustae). Wewnątrz wschodniego arkosolium w komorze E28 zachowało się malowidło przedstawiające dwie postacie męskie po bokach stołu.
Grobowce E29-E31-E32: stanowią jednolitą konstrukcyjnie całość, składającą się z trzech pomieszczeń połączonych korytarzem, tworzących drugi front w stosunku do ulicy. Grobowiec E29 z komorą, posiada w dolnej części wewnętrznych ścian arkosolia z terakotowymi sarkofagami, w których chowano ciała. Dobrze zachowana oryginalna posadzka z mozaiki przedstawia fantazyjny motyw kwiatowy. W grobowcach E31 i E32 ciała grzebano bezpośrednio w ziemi lub w amforach umieszczonych w ścianach. W przypadku pochówków dziecięcych ciało składano w jednej całej amforze, przez znajdujący się w niej kwadratowy otwór.
Detal mozaiki w obmurowaniu Grobowca E27 podzielonej na kwadraty, w których wkomponowano okrytą płaszczem postać kobiecą.
Detal mozaiki w obmurowaniu Grobowca E27 podzielonej na kwadraty, w których wkomponowano kupidyna na delfinie
Mozaika z motywami roślinnymi z Grobowca E29
Dekoracja malarskaw obmurowaniu Grobowca E27 imitująca okładzinę marmurową