Rozmieszczenie Grobowców E48, E50 i E46, datowanych na okres Antoninów (138–192 r.n.e.), potwierdza prowadzoną w tym okresie rozbudowę cmentarza w kierunku wschodnim.
Grobowce E45, E46 i E47: układ tego kompleksu jest bardzo rozbudowany, obejmuje obmurowany teren przed dwiema komorami, przeznaczonymi do obu obrządków pogrzebowych, o czym świadczy obecność arkosoliów i nisz na urny z prochami. W obmurowanym Grobowcu E45 widać naprzemienny rozkład prostokątnych i półkolistych, ozdobionych malowidłami nisz, podkreślony stiukowymi pilastrami. W komorowym Grobowcu E46 zachowały się fragmenty mozaiki podłogowej z motywem kwiatowym, wykonanej z małych płytek w kolorze białym i czarnym. Wybudowany w późniejszym okresie Grobowiec komorowy E47 był wyłożony mozaiką z czarnymi pasami na białym tle, wyznaczającymi obrys wnęk pod podłogą (formae), co ułatwiało ich identyfikację przy kolejnym pochówku.
Grobowiec E48: z położonego przy ulicy obiektu zachowało się bardzo niewiele. Miał on prosty układ wnętrz z pojedynczym arkosolium na tylnej ścianie oraz formae pod podłogą.
E49 z obmurowaniem i E50 z komorą: kompleks, usytuowany w drugim rzędzie względem ulicy, jako jedyny w tym sektorze posiada wejście od strony północnej, co prawdopodobnie wynikało z obecności bocznej drogi na terenie cmentarza. Grobowiec z obmurowanym terenem był przeznaczony do obu obrządków pogrzebowych, natomiast w grobowcu komorowym zachowały się arkosolia.
Obmurowanie Grobowca E45
Ściany przedzielone arkosoliami i niszami Grobowca E45 z obmurowaniem oraz schody wejściowe do Grobowca E46
Komora Grobowca E47
Kondygnacja pod podłogą podzielona na formae w Grobowcu E48