Próbne wykopy prowadzone pod drogą, datowaną na początek II wieku n.e., ujawniły istnienie w epoce Klaudiusza (41-54 r.n.e.) kompleksu łaźni, o trudnych dziś do określenia wymiarach. Jedynym zachowanym z nich elementem jest cenna, czarno-biała mozaika, przedstawiająca panele z bronią i geometryczne wzory w meandrowej ramie. Część centralną zdobi panel ukazujący delfiny w otoczeniu personifikacji prowincji (Hiszpanii, Sycylii, Egiptu i Afryki) oraz wiatrów, symbolizowanych przez kobiece i męskie głowy. Motywy figuralne nawiązują prawdopodobnie do rozwoju handlu morskiego między Rzymem a zachodnimi prowincjami śródziemnomorskimi po wybudowaniu portu Klaudiusza.