Insula (kamienica czynszowa) znajduje się w centralnej części bloku zabudowy z okresu Hadriana (117-138 r.n.e.). Kompleks mieszkalny i komercyjny miał trzy lub cztery piętra, do których prowadziły zewnętrzne schody. Z ulicy przechodzono zadaszonym przejściem do medianum (holu) doświetlonego wysokimi oknami (A), wokół którego były rozmieszczone pokoje (B-C). Z biegiem czasu insula zyskała odmienny wygląd i zaczęła mieścić małe, oddzielne mieszkania. Ozdobne malowidła na ścianach i na suficie, które zachowały się w dwóch pomieszczeniach, powstały podczas renowacji budynku pod koniec II wieku n.e. i świadczą o wyrafinowanym guście ówczesnych zleceniodawców.
Rysunek rekonstrukcyjny fasady insuli
(I. Gismondi)
Dekoracje malarskie na ścianach w sali B
Dekoracje malarskie w sali C
Fasada budynków Insula del Soffitto Dipinto i Insula dell’Ercole bambino przy Via della Fontana (I. Gismondi, 1913)
Rekonstrukcja fasady budynków Insula del Soffitto Dipinto i Insula dell’Ercole bambino przy Via della Fontana (I. Gismondi, 1913)
Detal dekoracji freskowej