Rozległy plac, rozciągający się w kierunku Tybru, zaprojektowano wraz z teatrem w epoce Augusta, ale portyki dodano dopiero za rządów Klaudiusza (poł. I wieku n.e.). Pod koniec I wieku n.e. na środku placu wzniesiono świątynię na wysokim podmurowaniu, z dwiema korynckimi kolumnami od frontu, poświęconą niezidentyfikowanemu bliżej bóstwu. W pierwszej połowie II wieku n.e. plac zyskał nowy wygląd, w następstwie podwojenia portyku i realizacji pierwszych posadzek mozaikowych, które z biegiem czasu uległy przekształceniu między innymi w związku z podziałem wnętrza na kilka pomieszczeń (stationes). Dekoracje nawiązujące do działalności handlowej, a przede wszystkim inskrypcje odnoszące się do cechów kupców, armatorów i przedsiębiorców, zarówno ostyjskich jak i pozamiejscowych, zdają się potwierdzać hipotezę, że mieściły się tu siedziby reprezentacyjne tych stowarzyszeń.
Widok na Piazzale delle Corporazioni z aranżacją ogrodową (1913 r.)
Szczegóły mozaik w stationes
Rysunek mozaiki Naviculari Misuenses (I.Gismondi, 1914 r.)
Mozaika przedstawiająca zwierzęta
Mozaika przedstawiająca Nil
Posąg Serapisa na tronie znaleziony w trakcie wykopalisk archeologicznych wokół placu
Ołtarz z posągami Kybele i Merkurego znaleziony w trakcie wykopalisk archeologicznych wokół placu