Kompleks, powstały prawdopodobnie w połowie I wieku p.n.e., składa się z czterech budynków o niemal identycznym kształcie i wymiarach (A), zbudowanych techniką bliską opus reticulatum na jednej platformie (B), wychodzącej na rozległy, niezadaszony i ogrodzony plac (D). Świątynie Wenus, Fortuny, Ceres i Spes (Nadziei), o których mowa w inskrypcji znalezionej w Porto, zostały zbudowane przez Publiusza Lucyliusza Gamalę, urzędnika wywodzącego się z jednego z najznamienitszych ostyjskich rodów. Sanktuarium, poświęcone bóstwom opiekującym się żeglugą i handlem, wznosiło się w pobliżu portu rzecznego, w strefie publicznej, której granice wyznaczały słupy Caniniusa. Obiekty wielokrotnie przebudowywano, o czym świadczy zarówno mozaikowa inskrypcja w najbardziej wysuniętej na zachód świątyni, w której mowa o duumwirze (urzędniku miejskim) Gajuszu Cartiliusa Poplicoli (koniec I wieku p.n.e.), jak i dobudowany pronaos w świątyni wysuniętej najbardziej na wschód.
Aksonometryczna rekonstrukcja świątyń
(P. Pensabene, E. Gallocchio)
Szczegół glinianej dekoracji w sanktuarium
Mozaikowa inskrypcja, w której mowa o duumwirze Cartiliusie Poplicoli
Ołtarz poświęcony Wenus
Cippus z inskrypcją dedykacyjną dla Jowisza – Iovis Optimi Maximi
Relief przedstawiający kapłana znaleziony w niniejszym sektorze (fot. Archiwum ICCD)
Relief przedstawiający kapłana znaleziony w niniejszym sektorze (fot. Archiwum ICCD)
Relief ze sceną ofiarną znaleziony w niniejszym sektorze (fot. Archiwum ICCD)