Największy budynek handlowy w Ostii jest tradycyjnie datowany na okres rządów cesarza Klaudiusza (41-54 r.n.e.), choć ostatnie badania wskazują, że został zbudowany raczej w I wieku p.n.e. Posiadał portykowy dziedziniec z tufowymi kolumnami (B), otaczający z trzech stron cellae (pomieszczenia magazynowe) (C). Obiekt poddano kompleksowej renowacji na przełomie II i III wieku n.e., kiedy to odświeżono ceglane mury oraz dobudowano dwa równoległe rzędy cellae na środku dziedzińca i pierwsze piętro. W tym okresie podniesiono też posadzki wszystkich cellae poprzez zastosowanie suspensurae (ceglanych filarów), pełniących rolę szczelinowych ścianek izolacyjnych, chroniących składowane zboże przed wilgocią.
Rysunek rekonstrukcyjny Horrea od strony północnej
(I. Gismondi)
Szczegół filaru suspensura
Terakotowe figurki saccarii, robotników portowych, którzy rozładowywali i transportowali zapasy żywności
Plan magazynów Grandi Horrea ze wskazaniem etapów budowy
Widok na północny sektor Horrea w trakcie wykopalisk archeologicznych (1921 r.)
Widok na południowy sektor Horrea w trakcie wykopalisk archeologicznych (1921 r. )
Widok na Grandi Horrea po zakończeniu wykopalisk archeologicznych (1922 r.)