Świątynia, wzniesiona ku czci cesarza Pertynaksa (193 r.n.e.), deifikowanego po śmierci, została wzniesiona przez cech fabri tignuarii (budowniczych), jak głosi inskrypcja zachowana po przeciwnej stronie Decumanus. Budynek z ceglaną cellą posiadał wewnątrz wysokie podwyższenie z wgłębieniem, na którym składano wotywne dary. Świątynia powstała na podwalinach wcześniejszego domu z epoki Hadriana (117-138 r.n.e.), a swoją nazwę zawdzięcza znalezionej na terenie obiektu marmurowej hermie (popiersie) słynnego ateńskiego wodza Temistoklesa (530/520-459 r.p.n.e.), będącej kopią oryginalnej rzeźby z pierwszej połowy V wieku p.n.e., przechowywaną obecnie w Museo Ostiense.
Aksonometryczna rekonstrukcja świątyni
(I. Gismondi)
Inskrypcja dedykacyjna ze świątyni
Popiersie Temistoklesa
Znalezienie architrawu z narzędziami ofiarnymi
Zdjęcie pod innym kątem architrawu z narzędziami ofiarnymi