Miejsce kultu, poświęcone orientalnemu bogu Mitrze, wzniesiono w drugiej połowie III wieku n.e. w obrębie wcześniejszego budynku o nieznanym bliżej przeznaczeniu. Pierwotnie posiadało dwa podwyższenia (kamienne ławy) i ołtarz oraz, zachowaną do dzisiaj, mozaikową posadzkę przedstawiającą naczynie w formie krateru i ołtarz z płomieniem, nawiązujące do rytuałów wody i ognia. Nad nimi widniały dwie czapki frygijskie. Mozaika w korytarzu, podzielona na siedem sekcji, ilustruje stopnie inicjacji i związane z nimi planety. Inskrypcja na ósmym panelu wspomina jednego z wiernych (Felicissimusa), budowniczego świątyni. Pod względem wyglądu obiekt przypominał prawdopodobnie inne mitrea w Ostii.